Galeria Emanuela Mediolan: Galeria Wiktora Emanuela II i byk

Czym jest i dlaczego jest sławna

Mengoni zaprojektował ją w 1861 roku, a zbudowano ją w latach 1865–1877 w ramach tego samego programu, który oczyścił i przebudował Piazza del Duomo. Dwa przeszklone ramiona krzyżują się w centralnym ośmioboku pod kopułą o średnicy około 37,5 metra, a cała konstrukcja to żelazo i szkło na kamieniu – budynek przemysłowy przebrany za pałac. Była manifestem nowego Królestwa Włoch w równym stopniu co ulicą handlową, dlatego nosi imię pierwszego króla, a mozaiki na posadzce przedstawiają herby stolic królestwa. Mengoni spadł z rusztowania i zginął krótko przed inauguracją – fakt, który powtarza każdy przewodnik, a którego budynek nie upamiętnia.

Byk i rytuał

W centralnym ośmioboku cztery mozaiki przedstawiają herby Turynu, Florencji, Rzymu i Mediolanu. Herbem Turynu jest byk, a tradycja każe postawić piętę na genitaliach byka i obrócić się trzy razy na szczęście. Robiło to tyle osób, że w mozaice w tym właśnie miejscu wytarła się dziura, naprawiana w 2017 i ponownie w 2026 roku. Gdzie jest byk w Galerii w Mediolanie? Na posadzce ośmioboku, a zwykle zdradza go krótka, nieformalna kolejka – to najczęściej fotografowana posadzka we Włoszech. Czy przynosi szczęście, nie jest sprawą tego serwisu; to, że niszczy XIX-wieczną mozaikę, jest udokumentowane, a naprawy są odnotowane.

Sklepy, kawiarnie i restauracje w środku

Galeria łączy domy mody z firmami, które są tu od początku. Biffi Caffè pochodzi z 1867 roku, kapelusznik Borsalino otworzył tu sklep w 1883 roku, a Savini i Camparino należą do tej samej ciągłości. Obok nich są flagowe butiki, które czynią z niej jeden z najdroższych adresów handlowych w Europie. Ceny odzwierciedlają adres w każdej kategorii: kawa wypita na siedząco pod szklanym dachem kosztuje kilka razy więcej niż na stojąco przy barze ulicę dalej, a bar z tarasem od strony Duomo żyje z widoku, a nie z kuchni – 3,6 w Google z 5810 opinii. Patrz w górę, a nie na witryny: lunety, freski i ażurowe żelazo to powód, by tu być.

• Biffi Caffè — Założona w 1867 roku, jeden z pierwszych najemców i wciąż kawiarnia w pasażu.
• Borsalino — Kapelusznik z Alessandrii, w Galerii od 1883 roku.
• Savini — Historyczna restauracja przy ośmioboku, od dawna kojarzona z publicznością La Scali.
• Camparino in Galleria — Bar od strony Duomo, w którym zaczęła się rodzinna firma Campari.
• Flagowe sklepy luksusowe — Domy mody i jubilerzy zajmują większość pozostałych witryn, przy jednych z najwyższych czynszów handlowych w Europie.

Dziesięciominutowy spacer od katedry do La Scali

Wejdź przez łuk triumfalny po północnej stronie Piazza del Duomo, dojdź do ośmioboku, obróć się na byku, jeśli musisz, a potem idź prosto, aż wyjdziesz drugim końcem na Piazza della Scala. Stajesz wtedy przed operą otwartą 3 sierpnia 1778 roku według projektu Giuseppe Piermariniego, z Museo Teatrale alla Scala w foyer i 2030 miejscami za fasadą. Cały spacer z przystankami zajmuje około dziesięciu minut. W przeciwnym kierunku to najlepsze podejście do katedry w mieście, bo fasada pojawia się w łuku nagle, a nie stopniowo.

Informacje praktyczne

Galeria to zadaszona ulica publiczna: bezpłatna, zawsze otwarta i dostępna nawet o trzeciej w nocy, choć sklepy mają zwykłe mediolańskie godziny, a restauracje działają do późna. To najsuchsza trasa przez centrum w październiku, najbardziej deszczowym miesiącu, i najchłodniejsza w sierpniu. To także miejsce, gdzie kieszonkowcy polują na tłum spod Duomo, więc trzymaj torby zamknięte przy łuku, najbardziej zatłoczonym przewężeniu. Toalet nie ma; rozwiązaniem są dom towarowy i kawiarnie. Zdjęcia najlepiej wychodzą z ośmioboku w górę, na kopułę, albo ze środka na zewnątrz, przez łuk na katedrę.